Добрая дракониха: сказка для детей

Albatta, mana sizga mehribon ajdaho haqida qisqa va yoqimli ertak:

Bir zamonlar, yam-yashil o'rmonlar va baland tog'lar orasida, kichkina qishloq bor edi. Bu qishloqda hamma bir-birini yaxshi ko'rardi, faqat bir narsa ularni biroz xavotirga solardi – tog' cho'qqisida yashaydigan katta ajdaho. Odamlar ajdahoning dahshatli va yovuz ekanligiga ishonishardi, lekin aslida u juda mehribon va yolg'iz edi. Uning ismi Drako edi.

Drako o'zining katta, yashil qanotlari va oltin tangachalari bilan juda ta'sirchan ko'rinardi, lekin uning yuragi oltindan ham sof edi. U hech kimga zarar bermasdi, aksincha, tog'dan qishloqni kuzatib, ularning tinchligini himoya qilardi.

Bir kuni, qishloqdan kichkina bola, ismi Elnur, o'rmonda o'ynab yurib adashib qoldi. Kech tushib, havo sovuy boshladi. Elnur qo'rqib yig'lay boshladi. Drako buni tog'dan ko'rdi. Uning katta yuragi Elnurga achindi.

Drako sekin va ehtiyotkorlik bilan tog'dan tushib, Elnur tomon uchdi. Elnur ajdahoni ko'rib avvaliga juda qo'rqdi, lekin Drako unga shunday muloyimlik bilan qaradiki, bolaning qo'rquvi biroz tarqaldi. Drako o'zining katta boshini Elnurga yaqinlashtirib, uning yuzini muloyimlik bilan yalab qo'ydi. Bu shunchalik yumshoq ediki, Elnur kulib yubordi.

Drako Elnurni o'zining katta, iliq qanotlari orasiga oldi va uni qishloqqa olib bordi. Qishloq ahli Drako va Elnurni ko'rib hayratda qoldi. Ular ajdahoning Elnurga zarar bermagani, aksincha uni qutqarganini ko'rishdi.

Shu kundan boshlab, qishloq ahli Drako haqidagi fikrlarini o'zgartirdi. Ular Drako yovuz emas, balki mehribon va himoyachi ajdaho ekanligini tushunishdi. Drako esa endi yolg'iz emas edi. Uning kichkina do'sti Elnur va butun qishloq unga ishonardi va uni yaxshi ko'rardi.

Shunday qilib, Drako va qishloq ahli baxtli va tinch-totuv yashay boshladilar, ajdahoning mehribon yuragi esa hammaga namuna bo'ldi.