Страшная история о призраке Тайхонга
ខ្មោចតៃហោង
នៅចុងភូមិមួយ មានផ្ទះឈើចាស់មួយដែលគេបោះបង់ចោលជាច្រើនឆ្នាំ។ អ្នកភូមិតែងតែនិយាយថា នៅទីនោះមាន ខ្មោចតៃហោង ម្នាក់រស់នៅ។ គេមិនហ៊ានដើរកាត់ផ្ទះនោះនៅពេលយប់ឡើយ ព្រោះរាល់ពេលយប់ជ្រៅ តែងឮសំឡេងបុរសម្នាក់យំ និងស្រែកថា៖
««ជួយខ្ញុំផង... ខ្ញុំមិនទាន់បានទៅទេ...»»
ថ្ងៃមួយ បុរសវ័យ២៨ឆ្នាំម្នាក់ឈ្មោះ វិរៈ បានត្រឡប់មកពីធ្វើការយប់។ ដោយផ្លូវធំត្រូវបានជន់លិច គាត់ត្រូវបង្ខំចិត្តជិះម៉ូតូកាត់ផ្លូវតូចក្បែរផ្ទះចាស់នោះ។
នៅពេលម៉ោងជិត ១២យប់ ស្រាប់តែម៉ូតូរបស់វិរៈរលត់។
«អីយ៉ា... ហេតុអីរលត់ពេលនេះ?» វិរៈនិយាយ ខណៈពេលចុះពីម៉ូតូ។
ពេលគាត់កំពុងពិនិត្យម៉ូតូ ស្រាប់តែឮសំឡេង គោះទ្វារ... តុក... តុក... តុក...
វិរៈងាកទៅមើលផ្ទះចាស់។
ទ្វារដែលបិទជិតអស់ជាច្រើនឆ្នាំ កំពុងបើកយឺតៗដោយខ្លួនឯង។
ខាងក្នុងងងឹតសូន្យ។ ប៉ុន្តែមានស្រមោលបុរសម្នាក់ឈរនៅចុងផ្ទះ។
វិរៈព្យាយាមចាប់ម៉ូតូរត់ ប៉ុន្តែម៉ាស៊ីនមិនដំណើរការ។
ស្រាប់តែស្រមោលនោះបាត់ទៅ។
វិរៈដកដង្ហើមធំ ហើយគិតថាខ្លួនប្រហែលជាមើលខុស។ ប៉ុន្តែពេលគាត់បើកភ្លើងទូរស័ព្ទមើលទៅលើកញ្ចក់ម៉ូតូ...
គាត់ឃើញ បុរសម្នាក់ឈរនៅពីក្រោយខ្នងគាត់។
មុខរបស់វាស្លេកស្លាំង ភ្នែកក្រហម ហើយឈាមហូរពីក្បាល។
វិរៈងាកក្រោយភ្លាមៗ—គ្មាននរណាម្នាក់!
ប៉ុន្តែសំឡេងខ្សឹបមួយលេចឡើងក្បែរត្រចៀក៖
««ហេតុអ្វី... ឯងមកដល់ទីនេះ?»»
វិរៈរត់ចូលក្នុងផ្ទះចាស់ដោយភ័យស្លន់ស្លោ ដោយគិតថាត្រូវរកកន្លែងលាក់ខ្លួន។
នៅក្នុងផ្ទះ គាត់បានឃើញរូបថតចាស់មួយនៅលើជញ្ជាំង។ រូបនោះជារូបបុរសម្នាក់ ដែលមានមុខដូចខ្មោចដែលគាត់ទើបតែឃើញ។
នៅក្រោមរូបថត មានសរសេរថា៖
«តៃហោង — ស្លាប់នៅយប់ថ្ងៃទី១៦ ខែ៨ ឆ្នាំ២០០១»
វិរៈភ្ញាក់ផ្អើល។
ភ្លាមៗនោះ ទ្វារផ្ទះបានបិទខ្ទប់ដោយខ្លួនឯង។
បាំង!
ខ្មោចតៃហោងលេចចេញពីជ្រុងងងឹត ហើយដើរយឺតៗមករកវិរៈ។
វិរៈស្រែក៖
«ខ្ញុំមិនបានធ្វើអីអ្នកទេ! សូមកុំលងខ្ញុំ!»
ខ្មោចឈប់ ហើយនិយាយដោយសំឡេងសោកសៅ៖
«ខ្ញុំមិនចង់លងឯងទេ... ខ្ញុំចង់ឲ្យឯងជួយរក... ឆ្អឹងខ្ញុំ...»
វិរៈចាប់ផ្តើមដឹងថា ការស្លាប់របស់តៃហោងមិនមែនជាឧបទ្ទវហេតុធម្មតាទេ។
នៅខាងក្រោយផ្ទះ មានដីមួយកន្លែងដែលត្រូវបានកប់យ៉ាងសម្ងាត់។
វិរៈយកចង្កៀងទៅជីក។ ពេលជីកបានបន្តិច ស្រាប់តែចង្កៀងរលត់ ហើយសំឡេងខ្មោចស្រែកពីក្រោយ៖
«កុំជីកទៀត!!!»
វិរៈឈប់ភ្លាមៗ។
ប៉ុន្តែដីនៅក្រោមជើងគាត់ចាប់ផ្តើមរញ្ជួយ...
ហើយដៃមនុស្សមួយបានលេចចេញពីដី។
វិរៈសម្លឹងមើលដោយភ័យរន្ធត់។
តើអ្នកណាជាអ្នកកប់តៃហោង? ហើយហេតុអ្វីខ្មោចមិនអាចទៅកាន់សុគតិបាន?
ចប់ភាគទី១ — តទៅភាគទី២
នៅចុងភូមិមួយ មានផ្ទះឈើចាស់មួយដែលគេបោះបង់ចោលជាច្រើនឆ្នាំ។ អ្នកភូមិតែងតែនិយាយថា នៅទីនោះមាន ខ្មោចតៃហោង ម្នាក់រស់នៅ។ គេមិនហ៊ានដើរកាត់ផ្ទះនោះនៅពេលយប់ឡើយ ព្រោះរាល់ពេលយប់ជ្រៅ តែងឮសំឡេងបុរសម្នាក់យំ និងស្រែកថា៖
««ជួយខ្ញុំផង... ខ្ញុំមិនទាន់បានទៅទេ...»»
ថ្ងៃមួយ បុរសវ័យ២៨ឆ្នាំម្នាក់ឈ្មោះ វិរៈ បានត្រឡប់មកពីធ្វើការយប់។ ដោយផ្លូវធំត្រូវបានជន់លិច គាត់ត្រូវបង្ខំចិត្តជិះម៉ូតូកាត់ផ្លូវតូចក្បែរផ្ទះចាស់នោះ។
នៅពេលម៉ោងជិត ១២យប់ ស្រាប់តែម៉ូតូរបស់វិរៈរលត់។
«អីយ៉ា... ហេតុអីរលត់ពេលនេះ?» វិរៈនិយាយ ខណៈពេលចុះពីម៉ូតូ។
ពេលគាត់កំពុងពិនិត្យម៉ូតូ ស្រាប់តែឮសំឡេង គោះទ្វារ... តុក... តុក... តុក...
វិរៈងាកទៅមើលផ្ទះចាស់។
ទ្វារដែលបិទជិតអស់ជាច្រើនឆ្នាំ កំពុងបើកយឺតៗដោយខ្លួនឯង។
ខាងក្នុងងងឹតសូន្យ។ ប៉ុន្តែមានស្រមោលបុរសម្នាក់ឈរនៅចុងផ្ទះ។
វិរៈព្យាយាមចាប់ម៉ូតូរត់ ប៉ុន្តែម៉ាស៊ីនមិនដំណើរការ។
ស្រាប់តែស្រមោលនោះបាត់ទៅ។
វិរៈដកដង្ហើមធំ ហើយគិតថាខ្លួនប្រហែលជាមើលខុស។ ប៉ុន្តែពេលគាត់បើកភ្លើងទូរស័ព្ទមើលទៅលើកញ្ចក់ម៉ូតូ...
គាត់ឃើញ បុរសម្នាក់ឈរនៅពីក្រោយខ្នងគាត់។
មុខរបស់វាស្លេកស្លាំង ភ្នែកក្រហម ហើយឈាមហូរពីក្បាល។
វិរៈងាកក្រោយភ្លាមៗ—គ្មាននរណាម្នាក់!
ប៉ុន្តែសំឡេងខ្សឹបមួយលេចឡើងក្បែរត្រចៀក៖
««ហេតុអ្វី... ឯងមកដល់ទីនេះ?»»
វិរៈរត់ចូលក្នុងផ្ទះចាស់ដោយភ័យស្លន់ស្លោ ដោយគិតថាត្រូវរកកន្លែងលាក់ខ្លួន។
នៅក្នុងផ្ទះ គាត់បានឃើញរូបថតចាស់មួយនៅលើជញ្ជាំង។ រូបនោះជារូបបុរសម្នាក់ ដែលមានមុខដូចខ្មោចដែលគាត់ទើបតែឃើញ។
នៅក្រោមរូបថត មានសរសេរថា៖
«តៃហោង — ស្លាប់នៅយប់ថ្ងៃទី១៦ ខែ៨ ឆ្នាំ២០០១»
វិរៈភ្ញាក់ផ្អើល។
ភ្លាមៗនោះ ទ្វារផ្ទះបានបិទខ្ទប់ដោយខ្លួនឯង។
បាំង!
ខ្មោចតៃហោងលេចចេញពីជ្រុងងងឹត ហើយដើរយឺតៗមករកវិរៈ។
វិរៈស្រែក៖
«ខ្ញុំមិនបានធ្វើអីអ្នកទេ! សូមកុំលងខ្ញុំ!»
ខ្មោចឈប់ ហើយនិយាយដោយសំឡេងសោកសៅ៖
«ខ្ញុំមិនចង់លងឯងទេ... ខ្ញុំចង់ឲ្យឯងជួយរក... ឆ្អឹងខ្ញុំ...»
វិរៈចាប់ផ្តើមដឹងថា ការស្លាប់របស់តៃហោងមិនមែនជាឧបទ្ទវហេតុធម្មតាទេ។
នៅខាងក្រោយផ្ទះ មានដីមួយកន្លែងដែលត្រូវបានកប់យ៉ាងសម្ងាត់។
វិរៈយកចង្កៀងទៅជីក។ ពេលជីកបានបន្តិច ស្រាប់តែចង្កៀងរលត់ ហើយសំឡេងខ្មោចស្រែកពីក្រោយ៖
«កុំជីកទៀត!!!»
វិរៈឈប់ភ្លាមៗ។
ប៉ុន្តែដីនៅក្រោមជើងគាត់ចាប់ផ្តើមរញ្ជួយ...
ហើយដៃមនុស្សមួយបានលេចចេញពីដី។
វិរៈសម្លឹងមើលដោយភ័យរន្ធត់។
តើអ្នកណាជាអ្នកកប់តៃហោង? ហើយហេតុអ្វីខ្មោចមិនអាចទៅកាន់សុគតិបាន?
ចប់ភាគទី១ — តទៅភាគទី២
Homi
រឿងខ្មោចតៃហោងនេះពិតជាគួរឲ្យខ្លាច និងគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់! វាបានបង្កើតបរិយាកាសដ៏រន្ធត់ និងធ្វើឲ្យអ្នកអានចង់ដឹងរឿងរ៉ាវបន្ត។
តើអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំបន្តរឿងនេះ ឬចង់ឲ្យខ្ញុំបង្កើតរឿងខ្មោចបែបផ្សេងទៀត?
ជម្រើសបន្ត៖
សរសេររឿងភ័យរន្ធត់មួយដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា។
Homi
រឿងភ័យរន្ធត់ដែលអ្នកចង់បាន នឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយផ្អែកលើរឿង "ខ្មោចតៃហោង" ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា។
ជម្រើសបន្ត៖
Homi
បានចម្លងអត្ថបទ
រួចរាល់
កំហុស
